Dezynfekcja promieniami ultrafioletowymi Promieniowanie ultrafioletowe (UV) należy do falowego promieniowania elektromagnetycznego, podobnie jak promieniowanie rentgenowskie, fale radiowe czy światło.
Dla praktycznego zastosowania spektrum UV zostało podzielone na trzy obszary:
> UV-A - długofalowe 400 nm - 315 nm
> UV-B - średniofalowe 315 nm - 280 nm
> UV-C - krótkofalowe 280 nm - 100 nm
Promieniowanie grupy UV-A występuje w promieniach słońca. Dotyczy procesów fotochemicznych, pigmentaryzacji. Efekt erytemalny jest znikomy.
Promieniowanie grupy UV-B ma podstawowe zastosowanie w terapii. Tworzy prowitaminę D. Występuje tu efekt pigmentaryzacji i erytemalny.
Promieniowanie grupy UV-C posiada mocny efekt bakterio- i zarodkobójczy. Powoduje oparzenia skóry (Erytema) i zapalenie spojówek (efekt koniunktywalny).
Promieniowanie UV-C powstaje m. in. przy niskociśnieniowych rtęciowych wyładowaniach (promienniki bakteriobójcze). Promieniowanie o długości fali poniżej 200 nm tworzy ozon w powietrzu. Jest to zjawisko szkodliwe. Do wytworzenia promienników TUV zostało użyte specjalne szkło kwarcowe, które posiada wysoki współczynnik transmisji dla promieniowania bakteriobójczego, przy czym szkło to absorbuje niepożądane promieniowanie UV o długości fali poniżej 200 nm. Zatem promienniki TUV wytwarzają znikomą ilość ozonu i to tylko podczas pierwszych 100 godzin świecenia.
Skażone powietrze w sali bez lamp bakteriobójczych
Proces oczyszczania promiennikami wewnętrznymi i zewnętrznymi (powietrze i powierzchnie)
Stwierdzono, że największy efekt bakteriobójczy występuje przy promieniowaniu o długości fali od 250 do 270 nm. Mechanizm bakteriobójczy polega na absorbowaniu przez kwasy nukleinowe i białka energii promieniowania UV-C, która wzbudzając reakcje chemiczne w jądrach zabija mikroorganizmy.
Zastosowane promienniki TUV maksimum swojej "mocy bakteriobójczej" posiadają właśnie w zakresie 250 do 270 nm.
A - największy efekt bakteriobójczy osiągany jest przy promieniowaniu w zakresie długości fal od 250 do 270 nm
B - krzywa absorpcji kwasów nukleinowych
C - promieniowanie kosmiczne wyładowań niskociśnieniowych rtęci
Przeznaczenie:
Stosowanie lamp bakteriobójczych jest jedną z najskuteczniejszych metod dezynfekcji. Urządzenia te emitują promieniowanie
UV-C o długości fali 253,7 nm. Promieniowanie to ma najsilniejsze właściwości biobójcze i nieodwracalnie dezaktywuje bakterie, wirusy, pleśnie, grzyby oraz wszelkie inne drobnoustroje.
Ze względu na dużą skuteczność działania lampy bakteriobójcze wykorzystuje się wszędzie tam, gdzie wymagana jest sterylność,
a od czystości mikrobiologicznej zależy jakość usług oraz bezpieczeństwo pacjentów
i personelu.
Zastosowania:
szpitale (bloki operacyjne, gabinety zabiegowe, gabinety opatrunkowe, sale chorych, izby przyjęć, izolatki, brudowniki
przychodnie (gabinety lekarskie i zabiegowe)
laboratoria
apteki
przemysł farmaceutyczny, spożywczo-przetwórczy, kosmetyczny
hotelarstwo i gastronomia
Szczegółowy opis sposobów i metod stosowania lamp bakteriobójczych zawiera instrukcja użytkowania lamp.
Dobór ilości i mocy lamp zależy od wielu czynników, jakich jak: wysokość pomieszczenia, jego kształt, wielkość współczynnika odbicia powierzchni (ścian) w pomieszczeniu, temperatura, wilgotność i stopień zapylenia powietrza, odporność drobnoustrojów. Wielość parametrów, które należy uwzględnić przy doborze uniemożliwia sformułowanie jednoznacznej, prostej regóły precyzyjnie określającej ilość lamp w konkretnym pomieszczeniu.
Z praktycznego punktu widzenia możemy przyjąć, że osiągniemy wystarczający stopień czystości mikrobiologicznej stosując:
- lampę 15W na pow. do 6 m2
- lampę 2x15W na pow. do 10 m2
- lampę 30W na pow. do 12 m2
- lampę 2x30W na pow. do 18 m2
W pomieszczeniu o wys. 2,5 do 3m w warunkach pokojowych.
W zależności od przeznaczenia pomieszczenia (sala chorych, gabinet lekarski, gabinet zabiegowy, sala operacyjna) lampy włączamy na 2 do 8 godz.
Aby uzyskać wyraźny efekt dezynfekcji powietrza w pomieszczeniu (np. między dwoma zabiegami) lampy włączamy na 15 do 20 minut.
SKLEP 
